Door een onfortuinlijke val, waarbij ze haar bovenbeen brak, moet Gerda de Graay (72) tot december revalideren in verpleeghuis Talma Hof in Emmeloord. “Een periode waar ik erg tegenop zag, maar dankzij de goede hulp en gezellige mensen zijn mijn zorgen als sneeuw voor de zon verdwenen”, lacht Gerda vrolijk.

Na haar operatie begin juli verbleef Gerda voor een week in revalidatiecentrum De Schakel in Emmeloord. “Ik ben daar enorm goed begeleid, maar ik kon helaas niet blijven. Omdat ik niet op mijn linkerbeen mag staan, heb ik hulp nodig bij de dagelijkse dingen als uit bed komen, douchen en aankleden. De Schakel is voornamelijk gericht op revalidatie en niet ingesteld op cliënten die 24 uur per dag verzorging nodig hebben.’‘

Dicht bij huis
Toen Gerda te horen kreeg dat ze overgeplaatst ging worden naar Talma Hof moest ze even slikken. “Door de niet altijd even positieve berichten over Talma Hof maakte ik mij een beetje zorgen. Ik had wel de keuze om naar een ander verpleeghuis te gaan, maar dan zou ik niet in de buurt van mijn vrienden en kennissen verblijven. Uiteindelijk koos ik dus toch voor de optie het dichtst bij huis.’‘

Al snel kwam Gerda erachter dat haar zorgen nergens voor nodig waren. “Vanaf dag één voel ik me hier thuis. Je kent de gezegde ‘in een warm bad terechtkomen’ toch wel? Nou, zo voelde het voor mij”, vertelt ze. Gerda drinkt elke ochtend een kop koffie in Grand Café de Brink. Terwijl ze haar rolstoel aan een tafeltje in parkeert, wordt ze begroet door een medewerker achter de bar. “Iedereen is aardig en vol interesse. Ik voel mij hier thuis en vind het lang niet meer zo erg dat ik hier de komende maanden moet verblijven.”

Geen gemopper
Ook over de zorg is Gerda meer dan tevreden. “Het eeuwige geduld dat de medewerkers hebben, ik sta er elke dag weer van te kijken. Lang niet alle bewoners tonen hun dankbaarheid, maar toch doet de verzorging alles met een lach en hoor ik ze nooit mopperen.” Om goed te kunnen revalideren krijgt Gerda elke dag fysio- en ergotherapie. “Talma Hof, beschikt hiervoor over twee mooie ruimtes waar zeer deskundige fysiotherapeuten werken aan het herstel van hun patiënten. De ergotherapeut zoekt oplossingen voor problemen waar patiënten met hun handicap tegenaan lopen en bekijkt daar waar nodig zelfs de thuissituatie voor eventuele aanpassingen.”

Het winkeltje
Omdat er nooit te veel hulp in het verpleeghuis kan zijn, helpt Gerda af en toe een handje mee. “Zo kom ik ook mijn tijd een beetje door. Ik sta, of in mijn geval zit, regelmatig een paar uurtjes in het winkeltje waar bezoekers en bewoners leuke presentjes kunnen kopen. Het zou mooi zijn als dit winkeltje altijd open is, maar door te kort aan vrijwilligers lukt dit helaas niet.” Gelukkig krijgt Talma Hof ondersteuning van de cliënten van Philadelphia. “Dit vind ik een geweldig initiatief. Zij vrolijken de boel nog meer op.” Op dat moment komt Rianne, cliënt van Philadelphia, aangelopen. “Goedemorgen zonneschijn! Heb je lekker geslapen?”, vraagt ze aan Gerda. De twee grappen even met elkaar en spreken af om later op de ochtend voor een uurtje de vrijwilliger in het winkeltje af te lossen. Gerda grinnikt: “Een heerlijke meid. Ik vind het zo mooi om te zien hoeveel plezier ze in haar werk heeft.”

Bezoek
Hoe gezellig ze het ook vindt, toch kijkt Gerda wel uit naar het moment dat ze weer naar haar eigen huisje kan. “Ik mis vooral mijn hondje heel erg. Gelukkig heeft een goede vriendin van mij hem onder haar hoede genomen en komen ze mij samen regelmatig opzoeken.” Gerda is van plan om, wanneer ze weer helemaal op de been is, als vrijwilliger aan de slag te gaan bij Talma Hof. “Enerzijds omdat ik het leuk vind om te doen en anderzijds omdat ik iedereen binnen het verpleeghuis enorm dankbaar ben voor de goede zorgen. Op deze manier kan ik toch wat terug doen”, besluit Gerda enthousiast.

Foto: Rianne (links) van Philadelphia en Gerda in het winkeltje.