Dit jaar vieren Jacobi (59) en Ria Bijkerk (58), verzorgenden in de wijkverpleging, hun 40-jarig jubileum bij Zorggroep Oude en Nieuwe Land. Een mooi moment om even stil te staan bij hun werkzaamheden van toen én nu. “Ik heb een dankbaar beroep dat mij heeft gevormd tot de persoon die ik nu ben. Ik doe mijn werk nog elke dag met veel plezier”, vertelt Geeske.

Ook Ria zit na al die jaren nog steeds op haar plek. “In die 40 jaar is de functie veel veelzijdiger geworden. Hierdoor bleef mijn werk voor mij altijd interessant en uitdagend. Daarnaast is werken in de wijkverpleging geen dag hetzelfde. Je komt overal en leert altijd weer nieuwe mensen kennen.”

Andere tijden
Zowel Ria als Geeske begonnen 40 jaar geleden, vlak na hun MSPO-opleiding (Middelbaar Sociaal Pedagogisch Onderwijs) in Leeuwarden, als verzorgende bij een gezin. “Vaak was dit een gezin waar de moeder ziek was en wij dan dagelijks de zorg voor de kinderen en het huishouden op ons namen. De ene keer was dit voor een korte tijd, de andere keer voor wat langer. Bij één gezin ben ik zelfs tien jaar werkzaam geweest. Dat waren echt hele andere tijden”, vertelt Ria.

Geeske lacht. “Soms denk ik wel eens: ‘Hoe hebben we dat toentertijd voor elkaar gekregen?’ We kwamen net van school en kregen meteen al de verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen van een heel huishouden. En dan heb ik het over gezinnen met minimaal zes kinderen! Gelukkig kom ik zelf uit een groot gezin en wist ik mij aardig te redden.”

Wat dat betreft is het werk nu een heel anders en een stuk gevarieerder. “Ikzelf doe afwisselend de ochtend-, middag- of avondroute in voornamelijk Willemsoord en de buitengebieden. Niet alleen de afwisselende blokken, maar ook de verschillende leeftijden zorgen steeds weer voor nieuwe ervaringen”, vertelt Ria.

Uitdaging
Elke dag op pad, door wind en weer. Ria vervolgt. “Ja, dat is wel eens een uitdaging. Ook wanneer het stormt of vriest rekenen onze cliënten op ons. In de winter denk ik wel eens: ‘Getverderrie, zat ik nou maar lekker warm in De Meenthehof.’ Maar goed, dan is het gewoon dik inpakken en de ijzers onderbinden”, grapt ze.

Toch maakt juist die uitdaging het voor Geeske mooi. “Ik heb wel eens een paar dagen meegedraaid bij kleinschalig wonen en dan kwamen de muren letterlijk op mij af. Lekker rondzwerven past veel beter bij mij. Ik heb zelfs wel eens dagelijks het pontje naar Jonen moeten pakken. Dat vond ik heerlijk.’

Een onderdeel van het takenpakket dat zowel Geeske als Ria nèt even wat minder leuk vinden is de administratie. Ria: “Het hoort erbij, maar als het aan mij ligt besteed ik die tijd aan het persoonlijk contact met mijn cliënten. Tegenwoordig is het veel meer werken op de klok. Dat vind ik jammer. De cliënten hebben ook wel eens de behoefte aan even samen op de bank met een kopje koffie.”

Waardevol
Geeske is het er helemaal mee eens. “Juist die momenten zijn vaak zo waardevol voor de cliënt. En ook voor ons. Ik doe wel altijd mijn best om iedereen even dat momentje van persoonlijke aandacht te geven. Ik zal, wanneer ik het idee heb dat iemand niet helemaal een goede dag heeft, nooit zomaar de deur achter mij dicht gooien. Ik bel dan altijd even mijn collega van de volgende dienst, om te vragen of ze nog even extra bij mevrouw of meneer willen kijken.”

En omdat Geeske en Ria in een vast team werken is dat geen enkel probleem. “We weten als team wat we aan elkaar hebben. Dat is enorm belangrijk. Zo draag je na je dienst met een gerust hart de cliënten weer over”, vertelt Ria.

Daarnaast is het fijn als je onderling goed met elkaar overweg kan. “En dat is zeker het geval. Zo werd ik op de dag van mijn 40-jarig jubileum door het team enorm verrast met een lekkere lunch. Ook staat er, voor zowel mijn team als dat van Ria, nog een leuk uitje gepland, op kosten van de werkgever!”

Geeske en Ria hopen voorlopig nog hun werk uit te mogen voeren. “Als ik het lichamelijk red, gewoon tot aan mijn pensioen. Dit werk is mijn lust en mijn leven en ik vind het veel te mooi om nu al te stoppen”, besluit Ria.

Ria Bijkerk.en Geeske Jacobi (rechts op de foto)